Zejście zatoru z rejonu Chełmno - Nowe

    W sezonie zimowym 2003/2004 frontalna rozbudowa pokrywy lodowej na dolnej Wiśle poniżej stopnia wodnego we Włocławku osiągnęła Fordon (km 775). W styczniu doszło m. in. do poważnego zagrożenia zatorowego w rejonie mostu drogowego w Kiezmarku (km 930, patrz "archiwum lodowe"). Groźna sytuacja występowała również w rejonie Grudziądza, gdzie na początku lutego notowano spiętrzenie przekraczające 2m. Także odcinek rzeki powyżej Grudziądza charakteryzował się wysokim lodowym wypełnieniem koryta; cofka zatoru osiągnęła km 790. Zator ruszył w rejonie Chełmna nocą z 4 na 5 lutego. Po zejściu lodu w tym rejonie na brzegach pozostały zwały lodu i ściany ścięcia o wysokości 2,5m. Lód spłynął w rejon Grudziądza, uszczelniając zator w tym rejonie. Spiętrzona woda znalazła się w międzywalu.

   Dwa lodołamacze "Rekin" i "Mors" (PBW Warszawa), 4 lutego osiągnęły Nowe (km 854). W dniu następnym rozpoczęły prace w czole zatoru, w km 848 (patrz zdjęcia z akcji lodołamania). Między godziną 10.00 a 11.00 5 lutego 2004 w wyniku sprawnie przeprowadzonej akcji (kierownik lodołmania: Mirosław Jankowski, RZGW Gdańsk), doszło do ruszenia zatoru na całej jego długości. Akcje lodołamania została przerwana. Osłabiona gwałtownym ociepleniem pokrywa lodowa krusząc się bez przeszkód spływała w dół rzeki. W czasie ruszania zatoru obserwowano tworzenie się na ostrogach zwałów lodu o wysokości 5m. Informacje zamieszczone na stronie IMGW wykazują, po zejściu zatoru stan wody na wodowskazie w Chełmnie (km 806) obniżył się o kolejne 1,5m.

foto1 foto2 foto3 foto4 foto5 foto6 foto7 foto8 foto9 foto10